Nazista z Głogowa – Obersturmbannführer SS – Helmut Bischoff

Nazista z Głogowa – Obersturmbannführer SS – Helmut Bischoff

Urodził się 1 marca 1908 w Głogowie i był synem zamożnego mistrza rzeźniczego i uczęszczał do miejscowego gimnazjum. Już jako uczeń obracał się w głogowskich kręgach zwolenników Volkizmu. W latach 1923-1925 był członkiem grupy paramilitarnej związanej ze skrajną prawicą a na poważnie z nazistami związał się podczas studiów prawniczych w Lipsku oraz Genewie. Naturalnym krokiem było wstąpienie do NSDAP, co uczynił w 1930 roku. Pięć lat później rozpoczął pracę w berlińskim Gestapo. Szybko piął się w strukturach aparatu policyjnego III Rzeszy, zaledwie miesiąc później obejmując kierownictwo placówki Gestapo w Legnicy. Następnie od września 1936 roku, kierował placówką tajnej policji w Lüneburgu a już rok później przeniesiono go na podobne stanowisko do Koszalina.

Na miesiąc przed wybuchem II Wojny Światowej został członkiem Einsatzkommando 1/IV – jednej ze specjalnych grup operacyjnych niemieckiej policji bezpieczeństwa i służby bezpieczeństwa, które po rozpoczęciu ataku na Polskę, podążały za formacjami Wehrmachtu w celu cyt.: „zwalczania wszystkich wrogich Rzeszy i Niemcom elementów na tyłach walczących wojsk”. Obersturmbannführer SS Bischoff od samego początku inwazji był zwolennikiem stosowania jak najostrzejszych represji wobec polskiej ludności – włącznie z publicznym rozstrzeliwaniem zakładników, stąd też odegrał kluczową rolę podczas krwawej pacyfikacji mieszkańców Bydgoszczy na początku września 1939 roku.

W czasie kampanii przeciw Polsce dopuścił się (również osobiście) wielu zbrodni na ludności cywilnej. Niejako „w nagrodę” mianowano go szefem Gestapo w Poznaniu (tam też dał się poznać ze swojej brutalności) ale po miesiącu przeniesiono go na stanowisko kierownika Stapo-Leitstelle w Magdeburgu i tam pozostał do lutego 1945 roku. W ostatnich miesiącach wojny mianowano go komendantem policji bezpieczeństwa i służby bezpieczeństwa do zadań specjalnych w kompleksie obozowym Mittelbau-Dora (odpowiadał tam głównie za zabezpieczenie kontrwywiadowcze podziemnych fabryk, w których produkowano rakiety V-2).

Po zakończeniu wojny ukrywał się, lecz już w 1946 roku został aresztowany i wywieziony w głąb ZSRR. Przetrwał radziecką niewolę i w 1955 roku wrócił do Niemiec Zachodnich. Mimo kilku prób postawienia go w stan oskarżenia (1966, 1971, 1976) ze względu na zły stan zdrowia, sprawy przeciw niemu były umarzane. Zmarł 5 stycznia 1993 roku w Hamburgu.
Dariusz A. Czaja
(Towarzystwo Ziemi Głogowskiej)

Podziel się informacją ...
  • 66
  •  
  •  
  •  
  •  
  •