O nadaniu praw miejskich naszemu miastu.

Książę Konrad I głogowski urodził się między 1222 a 1231 roku. Przypuszczalnie, już w wieku młodzieńczym, będąc czwartym z rzędu synem księcia Henryka Pobożnego, został przeznaczony do stanu duchownego. Kształcił się w tym kierunku zapewne w kraju, następnie miał podjąć studia na uniwersytecie paryskim. Karierę duchowną rozpoczął jako proboszcz głogowski. Kilka lat po śmierci jego ojca w bitwie pod Legnicą w 1241 roku, najstarsi bracia Konrada – Bolesław Rogatka i Henryk Biały – dokonali podziału Śląska na dwie części. Konrad postanowił zdobyć i dla siebie część ze śląskiego tortu, a jego upór i determinacja doprowadziły do uzyskania północnego fragmentu dzielnicy – regionu głogowskiego.

Powstały trzy silne i niezależne od siebie księstwa: Księstwo Legnickie – Bolesława Rogatki, Księstwo Wrocławskie – Henryka III Białego i powstałe w 1250 roku Księstwo Głogowskie – Konrada, który lokował na prawie magdeburskim lewobrzeżny Głogów w połowie grudnia 1253 roku. Stanowiło to początek rozwoju Głogowa jako właściwego organu miejskiego. Dokładnie zatem 772 lata temu książę podpisał dokument lokujący miasto. Było to podpisanie pewnego dokumentu, które nadawał prawa i normalizował stosunki gospodarcze, ekonomiczne, społeczne i podatkowe, wskazując tym samym miejsce, w którym miasto miało powstać.

Pamiętajmy jednak, że Głogów wcześniej już istniał, choćby w postaci grodu na Ostrowie Tumskim ale też na lewym brzegu Odry jako osada targowa, na której funkcjonował już kościół Świętego Piotra. Tereny osady targowej należały do Kapituły Kolegiackiej, która zarządzała osadą i pobierała z tego tytułu dochody.

Władca ten zdecydował się na powstanie lewobrzeżnego miasta oprócz istniejącej do tej pory osady i zabudowanego od czasów pierwszych Piastów Ostrowa Tumskiego. Posłużył się do tego prawem, które było standardem w całej ówczesnej Europie. W związku z tym założył, że na wschód od tej osady targowej zostanie ulokowane miasto na prawie magdeburskim. Wytyczono z czasem regularną siatkę ulic, wytyczono rynek, najważniejsze miejsce, gdzie również wytyczono parcele pod przyszły ratusz. A pierwsza powstała wieża, pełniąca funkcję więzienia jak i miejsca obserwacji, ostrzegania mieszkańców przed zbliżającym się niebezpieczeństwem (np. pożarami), które szczególnie na pierwotnym etapie powstawania miasta głównie z drewna, były rzeczą niestety częstą.

Głogowczyk nadał prawa miejskie też innym miastom (były m.in. Bytom Odrzański, Kożuchów, Polkowice, Szprotawa). Wracając natomiast do jego życia prywatnego, to po porzuceniu stanu duchownego, w 1249 roku poślubił w Poznaniu córkę wielkopolskiego księcia Przemysła I – Salomeę a po jej śmierci, ożenił się ponownie, tym razem z córką Dytryka Mądrego z rodu Wettynów – Zofią. Książę doczekał się sześcioro dzieci. Zmarł 6 sierpnia 1273 lub 1274 roku wskutek otrucia.

Dariusz Andrzej Czaja
Ilustracja: Dariusz Czaja/foto: AeroWizja - Usługi dronem Głogów i okolice