Jazzowe święto w Głogowie dobiegło końca! Publiczność znów nie zawiodła.
Cztery dni koncertów, wielkie gwiazdy, młodzi miłośnicy jazzu i spotkania ze sztuką. 42. Głogowskie Spotkania Jazzowe przechodzą do historii. Tegoroczną edycję zamknął koncert poświęcony twórczości Agnieszki Osieckiej w wykonaniu Soni Bohosiewicz i Jazz Quartet.
::photoreport{"type":"see-button","item":"11142"}
Publiczność Głogowskich Spotkań Jazzowych to po prostu skarb
– podkreśla Dorota Drozd, dyrektor artystyczna festiwalu.
To właśnie koncert ku pamięci Agnieszki Osieckiej, która teraz – w październiku – świętowałaby swoje 90-te urodziny, zamykał tegoroczną edycję GSJ. Jak zauważa Dorota Drozd, za sukcesem festiwalu stoją nie tylko zaproszeni artyści, ale również publiczność, która od lat chętnie uczestniczy w koncertach.
Kolejny raz napisaliśmy przepiękną historię wspaniałej publiczności. O artystów dbamy my, starając się utrzymywać wysoki poziom, ale publiczność Głogowskich Spotkań Jazzowych to po prostu skarb. To wielopokoleniowa grupa ludzi, którzy kochają dobrą muzykę, chcą się spotykać i rozmawiać. To bardzo cenna rzecz
– mówi dyrektor artystyczna.
Tegoroczny festiwal rozpoczął się od propozycji skierowanej do młodych odbiorców. Akademia Jazzu, czyli koncert edukacyjny „Funklore – jazz dla młodych”, to już tradycyjny element Głogowskich Spotkań Jazzowych. Organizatorzy chcą w ten sposób pokazywać młodemu pokoleniu, że wartościowych wydarzeń muzycznych nie trzeba szukać wyłącznie w największych miastach.
Chcemy zachęcać młodych ludzi do festiwalu i pokazywać im, że w Głogowie również mogą uczestniczyć w przepięknych wydarzeniach. W tym roku wydarzyło się coś, co szczególnie nas ucieszyło: część młodych osób, które przyszły na poranny koncert edukacyjny, pojawiła się wieczorem ponownie, tym razem z rodzicami i całymi rodzinami
– opowiada Dorota Drozd.
Jak dodaje, takie historie pokazują, że muzyczna edukacja może przynosić efekty na lata. Niektórzy uczestnicy, którzy jako dzieci przychodzili na koncerty, dziś sami grają na instrumentach i występują na scenie. Festiwal łączy więc pokolenia, a młodzi słuchacze mogą w przyszłości stać się nie tylko odbiorcami, ale również twórcami jazzu.
::addons{"type":"youtube","url":"https://www.youtube.com/watch?v=k9WIgPBAwZY"}
Program 42. Głogowskich Spotkań Jazzowych był różnorodny. Obok wydarzeń edukacyjnych znalazły się koncerty znanych artystów, propozycje dla miłośników jazzu oraz wydarzenia towarzyszące. W piątek publiczność mogła uczestniczyć w koncertach Zimy Stulecia i Kayah z projektem „Jazzayah”, a także w klubowym występie Wodeckiego Śpiewa Reks. W sobotę na scenie pojawili się Spontan Quintet i Avishai Cohen, a późnym wieczorem zabrzmiał program „Remembering Chick Corea & Gary Burton”.
Muzyce towarzyszyła również sztuka wizualna. Jednym z ważnych elementów tegorocznej edycji była wystawa malarstwa Joanny Kinder „Impresje jazzowe”. Kolorowe prace dopełniały festiwalową atmosferę, przypominając, że jazz może inspirować nie tylko muzyków, ale również artystów reprezentujących inne dziedziny.
To przenikanie się sztuk, które, myślę, dobrze nam wychodzi
– zaznacza Drozd.
O zainteresowaniu festiwalem świadczy także sprzedaż biletów i karnetów. Jak zauważa dyrektor artystyczna, w Głogowie od kilku lat sprawdza się sytuacja, w której publiczność kupuje wejściówki jeszcze przed ogłoszeniem pełnego programu i nazwisk zaproszonych artystów.
Nie każdy festiwal może pochwalić się tym, że ogłasza datę wydarzenia, rozpoczyna sprzedaż karnetów bez podawania wykonawców, a ludzie i tak je kupują. To coś cudownego. Muszę kolejny raz pokłonić się głogowskiej publiczności, ale nie tylko jej, bo bilety były sprzedawane przez internet i mieliśmy również wielu gości spoza miasta
– podkreśla.
Za organizacją wydarzenia stoi także praca zespołu Miejskiego Ośrodka Kultury. Dla Doroty Drozd tegoroczna edycja miała dodatkowy wymiar – była już osiemnastą, którą przygotowała jako dyrektor artystyczna festiwalu.
Czuję się dojrzałym dyrektorem artystycznym. Mamy w ośrodku fantastyczną ekipę, z którą można konie kraść. Nawet jeśli pojawiają się trudności, szybko sobie z nimi radzimy. Cieszę się, że mogę pracować z tak wspaniałym gronem specjalistów i profesjonalistów
– mówi.
Choć 42. Głogowskie Spotkania Jazzowe właśnie się zakończyły, przygotowania do kolejnej edycji w pewnym sensie już się zaczynają.
Zawsze jest tak, że kończy się jedna edycja i już trzeba myśleć o nowej
– przyznaje.
Pozostaje więc czekać na kolejną odsłonę festiwalu.
::photoreport{"type":"see-button","item":"11142"}
Juq21:39, 25.10.2026
Bardzo ciekawa forma łącząca narrację o Osieckiej z jej piosenkami. Chwilami swobodnie dżezujący akompaniament. Dobry kontakt z publicznością.
hutnik22:06, 25.10.2026
Antek z huty solidarność 80 wpisuje się w Peowską zabawkę super....Przykro patrzeć na te obrazki ,,,, bez komentarza
QI23:08, 26.10.2026
AD REM!... Politykierstwu stanowcze nie!😡
Róża22:14, 25.10.2026
Festiwal żenady .....śmiech na sali jeszcze ta wystawa tych bzdetów w ramkach od lat na parterze nie spełnionych kreślarzy w tle ......Nikt nie wie o co chodzi w tych mazgałach ,ale poklask KODowski z różyczkami w łapie jest . DO CZASU !!!!!!!!!!!!!
Do rzeczy!23:15, 26.10.2026
Lepiej byś napisała, że bułki były nieświeże! ...w Kauflandzie!
koko06:23, 26.10.2026
Jazz to lament niewolnikow na amerykanskich plantacjach bawelny.
QI23:04, 26.10.2026
Lament to blues. A jazz powstał w knajpach zNowego Orleanu...
Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu myglogow.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz