Zamknij

Niezwykła historia trenera zasłużonego dla głogowskiego sportu

Grażyna Hanuszewicz
Grażyna Hanuszewicz
16:23, 08.11.2026 Aktualizacja: 16:23, 08.11.2026
1 Niezwykła historia trenera zasłużonego dla głogowskiego sportu

Rozsławił głogowską lekkoatletykę, wychował mistrzów Polski. Stanisław Kochanowski, były zawodnik, nauczyciel i wyjątkowy trener otrzyma tyluł Zasłużony dla Miasta Głogowa. 

W lepszym świecie zrobiłby karierę w hippice, bo jak ojciec od pierwszych lat jeździł konno. Przypadek sprawił, że spełnił się w lekkiej atletyce. Jako trener i nauczyciel potrafił dostrzec potencjał w młodych ludziach i dokonywał cudów, by pomóc im rozwinąć talenty. Za wieloletnią pracę na rzecz młodzieży, rozwój i sukcesy głogowskiego sportu został zgłoszony do tytułu Zasłużony dla Miasta Głogowa, a rada miejska zatwierdziła to wyróżnienie. 

To miłe zaskoczenie, nie spodziewałem się po tylu latach od kiedy nie uczestniczę w sporcie

- mówi Stanisław Kochanowski. 

Sam na stepie

Historia jego życia jest fascynująca i przerażająca. Pochodzi z Litwy, z rodziny szlacheckiej.

Ojciec ułan, startował w zawodach, to ja nie mogłem być gorszy. Miałem swojego konika, starszego kucyka

- wspomina pan Stanisław. Urodził się w roku wybuchu II wojny. Jako kilkulatek, przez pomyłkę został zabrany na zsyłkę z rodziną sąsiadów. Na postoju wysiadł z pociągu, który odjechał bez niego. Znalazł się sam, gdzieś w drodze w głąb Rosji. Przyjęli go obcy ludzie. Gdy pasł krowy na stepie, zauważył go polski oficer i wywiózł do swojej rodziny do Lwowa. Małemu Stasiowi udało się wrócić do rodziców.

Sukces za sukcesem

Karierę sportową biegacza rozpoczął jako uczeń I klasy liceum w Żaganiu.

To było dzieło przypadku. Wuefista zrobił sprawdzian i wygrałem. Załapałem się na mistrzostwa powiatu w przełajach - wygrałem. Załapałem się do reprezentacji powiatu żagańskiego na zawody wojewódzkie - wygrałem. Wyjazd na mistrzostwa Polski w przełajach - pomyliłem trochę trasę i byłem drugi, a też bym wygrał

- opowiada Stanisław Kochanowski. Szybko zainteresował się nim trener z Zielonej Góry Zbigniew Majewski. - Zawdzięczam mu swoją karierę i jako zawodnika, i jako trenera - mówi pan Stanisław. Gdy skończył liceum, trener ulokował go w sekcji w Sulechowie. Później trenował w ZASTAL-u. Do Głogowa trafił już jako starszy junior, po wojsku.

Dumny z zawodników

Jako trener i koordynator MKS „Piast” Głogów stworzył system szkolenia lekkoatletycznego, który rozwijał talenty młodych sportowców. Pod jego kierunkiem młodzi zawodnicy Piasta zdobywali medale, a w latach 90-tych klub awansował do II ligi seniorów i przez trzy sezony skutecznie rywalizował z najlepszymi zespołami w kraju. Stanisław Kochanowski wychował wielu znakomitych zawodników, jak Teresa Matjaszkiewicz – pierwsza głogowska mistrzyni Polski w biegach przełajowych, Ludwik Hapel – wielokrotny mistrz i rekordzista Polski czy Ireneusz Kasprzak.

Najbardziej dumny jestem ze swoich zawodników. A głównie z sukcesów dziewcząt, bo chłopak to sobie radzi

- wspomina.

Budował więź i wiarę w siebie

Jako trener i wychowawca uczył młodzież uczciwości, szacunku do rywala, pokory i wytrwałości. Nie tylko wygrywania.

Miałem o tyle dobrze, że też byłem zawodnikiem. Wzajemnie się szanowaliśmy. Bo wymagać jest bardzo prosto, ale ważne, czy te młode osoby są w stanie wytrzymać ciężki trening. Wychowałem i rekordzistów Polski, i mistrzów Polski, dziewczęta medalistki, jak Krysia Pieczulis

- pan Stanisław wspomina, że był bardzo tolerancyjnym trenerem.

Nie wymagałem, żeby po paru treningach on czy ona już byli zawodnikami. A przede wszystkim w jakiś sposób miałem szacunek u dziewcząt. Doceniały to, że nie krzyczę. Bo nie wierzę w to, że jak ktoś wystartował w zawodach, chciał przegrać. Nie można było stawiać warunków, że muszą wygrać

- opowiada, jak uczył zawodniczki, by nawet przez łzy się śmiały, by inni nie widzieli ich płaczu po przegranej. Będą kolejne zawody i szansa. Dla zawodników był autorytetem w życiu, a więź przetrwała.

Udało mi się dobrze wydać za mąż moje dziewczyny. Nawet jak wyjechałem, to byłem zapraszany na wesela

- wspomina ze śmiechem.

Śmiali się z Głogowa, a i tak zawsze wygrywał

Jak tylko mógł, pomagał zawodnikom, załatwiał internat z wyżywieniem, żeby mogli spokojnie trenować. Czasy były trudne.

Famaba miała swoją szkołę przyzakładową i wszystkich chłopaków i dziewczyny miałem tam ulokowanych. To były dzieci ze wsi. Dla nich wyjazd do Zielonej Góry to był już sukces, już się cieszyli

- opowiada też, jak u dyrektora Famaby "wybiegał" autobus, który woził zawodników na zawody. Wcześniej jeździli przerobionym autem, cisnęli się po kilku na powstawianych ławkami. Inni się śmiali, gdy przyjeżdżał Głogów. A oni i tak zawsze wygrywali. Podczas posiłków nie siadał przy stoliku z trenerami, tylko z zawodnikami. Nawet dzielił się z nimi swoim obiadem.

Miałem uznanie wśród kucharek. Jak widziały, że swoje mięso oddaję moim miotaczom, to później pod kartoflami chowały dodatkowy kotlet

- zdradza. Praca nauczyciela też była dla niego ważna, bo z młodzieżą.

Mogłem wyprostować pojęcie pań profesorek, by w poniedziałek ich nie maglowały, bo sobota i niedziela była na zawodach

- wspomina. Dla tej młodzieży sport był często wielką szansą na przyszłość. - Był oknem na świat, że ulokują swoją pracę w sporcie, dawał im szansę coś przeżyć, a nie wegetować w wiosce - mówi pan Stanisław. Wielu z nich to marzenie udało się spełnić. 

Najszczęśliwsze dzieci na świecie 

Dawni zawodnicy i uczniowie wspominają go z sentymentem i wdzięcznością. 

Dla nas, dzieci z podstawówki, był nie tylko wspaniałym trenerem, ale i wychowawcą. Interesował się, jak się uczymy, odwiedzał nas w domach. W kieszeni zawsze miał czekoladę na dobry humor.  Na zawodach kupował nam zupę pomidorową i schabowego 

- opowiada Urszula Murzyńska. Pamięta, jak jeździli na zawody do Nowej Soli, Szprotawy, Żar czy Zagania. 

Nagrodą za pierwsze miejsce było na przykład plastikowe koło do pływania. Mieliśmy dresy z anilany, a na nogach zwykłe trampku., ale byliśmy najszczęśliwszymi dziećmi na świecie 

- zapewnia głogowianka. 

 

 
 
 
 
Dalszy ciąg materiału pod wideo ↓

Co sądzisz na ten temat?

podoba mi się 0
nie podoba mi się 0
śmieszne 0
szokujące 0
przykre 0
wkurzające 0
Nie przegap żadnego newsa, zaobserwuj nas na
GOOGLE NEWS
facebookFacebook
twitter
wykopWykop
komentarzeKomentarze

komentarz (1)

MaciekMaciek

0 0

Serdeczne pozdrowienia panie Stanisławie. Życzę zdrowia. Gratuluję wyboru.Milo wspominam tamte czasy.

22:37, 12.11.2026
Wyświetl odpowiedzi:0
Odpowiedz


Dodaj komentarz

🙂🤣😐🙄😮🙁😥😭
😠😡🤠👍👎❤️🔥💩 Zamknij

Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu myglogow.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz

0%