Bo życie nie kończy się na wypadku... Poruszające spotkanie w głogowskich szkołach. Niepełnosprawni sportowcy pokazali młodzieży, jak pokonywać bariery.
Czy jeden wypadek może przekreślić wszystkie plany? Czy niepełnosprawność musi oznaczać rezygnację z marzeń? Uczniowie Szkoły Podstawowej nr 12 I Liceum Ogólnokształcącego w Głogowie usłyszeli historie, które dają do myślenia i trudno o nich szybko zapomnieć. Pojawili się tam sportowcy paralimpijscy, którzy opowiedzieli o życiowych dramatach, walce o siebie, przełamywaniu własnych ograniczeń i sile, jaką daje drugi człowiek. Nie zabrakło też ważnych rozmów o bezpieczeństwie, integracji i przemocy rówieśniczej.
::photoreport{"type":"see-button","item":"11296","portal":"myglogow.pl"}
W piątek (13.11.) odbyły się wyjątkowe zajęcia w ramach projektu „Pasja, integracja, bezpieczeństwo”, realizowanego przez Akademię KGHM. Do szkół przyjechali ludzie, których życiorysy są najlepszym dowodem na to, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach można odnaleźć swoją drogę. I nie chodziło o kolejną szkolną pogadankę, którą uczniowie odliczają do końca. Tym razem za słowami stały prawdziwe historie, trudne doświadczenia i sportowe sukcesy.
Gośćmi młodzieży byli Stefan Makowski, medalista igrzysk paralimpijskich w Atenach, trener i pedagog, oraz Radosław Fitz, członek kadry narodowej w szermierce na wózkach i brązowy medalista mistrzostw Europy w Cardiff.
::addons{"type":"youtube","url":"https://www.youtube.com/watch?v=CS4NZ4VjuzE"}
Jedną z najbardziej poruszających opowieści była historia Radosława Fitza. We wrześniu 2020 roku jego życie zmieniło się w jednej chwili. W wyniku wypadku motocyklowego doznał poważnego uszkodzenia rdzenia kręgowego. Miał wtedy 37 lat. Był aktywnym, wysportowanym człowiekiem, grał w piłkę, biegał, pracował, miał rodzinę i plany na przyszłość. Nagle znalazł się na wózku inwalidzkim.
Początkowo wierzył, że to tylko przejściowa sytuacja. Przez około półtora roku intensywnie walczył o powrót do sprawności. Niestety, efekty nie były takie, jakich oczekiwał. Przyszedł czas zwątpienia, frustracji, a nawet depresji.
Przyszedł moment załamania, apatii. Siedziałem godzinami i patrzyłem przez okno na las, który był na wyciągnięcie ręki, ale jednocześnie tak daleko, bo samodzielnie nie byłem w stanie do niego wjechać
– opowiadał Radosław Fitz.
Przełom nastąpił dzięki ludziom, którzy nie pozwolili mu zamknąć się w czterech ścianach. Jednym z nich był trener Grzegorz Pluta. To właśnie on zaprosił go na pierwszy trening szermierki na wózkach. Początkowo nie było łatwo. Miał obawy, nie wiedział, czy odnajdzie się w nowej dyscyplinie. Problemem był nawet dojazd na treningi. W pokonaniu tych przeszkód pomogli mu trener i żona, która namawiała go, by spróbował.
Wtedy zobaczyłem, że życie po takim wypadku również istnieje i może być pasjonujące
– mówił.
Dziś jest członkiem kadry narodowej, zdobywa medale i reprezentuje Polskę. Nie ukrywa jednak, że droga do tego miejsca była długa i wymagała ogromnej pracy. Jego historia miała też drugie, bardzo ważne przesłanie. Chodzi o bezpieczeństwo na drogach.
Życie jest bardzo kruche. Rzadko myślimy o tym, że jutro może nas już nie być. Ktoś zajedzie nam drogę, ktoś najedzie na nas rowerem. Hulajnogi elektryczne są teraz bardzo popularne, ale wiele osób jeździ bez odblasków, bez kasków. To jest niebezpieczne
– przestrzegał sportowiec.
Równie niezwykła jest historia Stefana Makowskiego. Dziś jest trenerem szermierki i prezesem Fundacji Rozwój Integracja Sport. Od dzieciństwa zmagał się z dysplazją włóknistą kości, czyli chorobą powodującą ich dużą łamliwość. Wspominał, że złamań miał kilkadziesiąt. Bywały okresy, kiedy całymi tygodniami leżał zagipsowany, a później musiał na nowo uczyć się chodzić. Mimo przeciwności miał jedno wielkie marzenie – chciał zostać sportowcem.
Kiedy leżałem zagipsowany od stóp do głowy, czytałem książki Henryka Sienkiewicza. Marzyłem, żeby nie być dzieckiem, które leży w łóżku i nie może się nawet przekręcić na bok, tylko żeby razem z Wołodyjowskim walczyć na stepach
– wspominał z uśmiechem.
Kiedy jego stan zdrowia pozwolił na większą aktywność, zaczął szukać swojej sportowej drogi. Znalazł ją w szermierce. I osiągnął naprawdę wiele. Przez 20 lat był członkiem reprezentacji Polski. Wystąpił na igrzyskach paralimpijskich w Atenach, Pekinie i Londynie. Z Aten przywiózł aż trzy medale. Był także wielokrotnym medalistą mistrzostw świata, mistrzem Europy i Polski.
Dziś swoją historią chce pokazywać innym, że ograniczenia nie muszą przekreślać marzeń. Szczególnie zależy mu na tym, aby zmieniać sposób myślenia o osobach z niepełnosprawnościami.
Czuję się człowiekiem spełnionym. Miałem w życiu dużo szczęścia i czuję odpowiedzialność, żeby pokazywać osobom, które są w jakiś sposób wykluczone społecznie, że można. Można być szczęśliwym, można być radosnym
– podkreślał.
Mówił też o czymś, co szczególnie ważne w szkolnej społeczności. O odpowiedzialności za innych i umiejętności współpracy.
Wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za to, jakim jesteśmy zespołem, czy potrafimy ze sobą grać i wykorzystywać zasoby nas wszystkich?
– pytał młodzież.
Uczniowie mieli okazję zobaczyć, że za niepełnosprawnością stoi konkretny człowiek, jego historia, emocje, ambicje i marzenia.
To kolejny projekt profilaktyczny, który zajmuje się integracją i bezpieczeństwem, ale także pomocą psychologiczną i pedagogiczną. Wiek dojrzewania to czas, w którym pojawiają się różnego rodzaju kryzysy i trudności. Dla uczniów to duże wyzwanie. Aktywność fizyczna może być jednym ze sposobów radzenia sobie z nimi
– mówił Janusz Kosałka, dyrektor I LO w Głogowie.
Podkreślał, że młodzi ludzie potrzebują wzorców, które pokazują, jak radzić sobie w trudnych sytuacjach. Takich, którzy nie tylko mówią o wytrwałości, ale sami musieli ją w życiu wielokrotnie udowodnić.
Z kolei Gabriela Jednorał z KGHM Polska Miedź zwracała uwagę, że właśnie bezpośredni kontakt ze sportowcami może przynieść więcej niż tradycyjna lekcja.
Nie brakuje w dzisiejszym świecie różnorodności. Trzeba rozumieć drugiego człowieka, nawet kiedy wygląda inaczej, porusza się inaczej czy zachowuje się inaczej. Liczymy, że ten program uwrażliwi młodzież na inność i otworzy ją na drugiego człowieka
– mówiła.
Projekt „Pasja, integracja, bezpieczeństwo” ma pilotażowy charakter. W ciągu dwóch dni, 12 i 13 listopada, zaplanowano cztery spotkania w szkołach Zagłębia Miedziowego. Dwa odbyły się w Lubinie, a dwa w Głogowie.
Program obejmuje prelekcje, prezentacje multimedialne i materiały filmowe, ale najważniejszy jest bezpośredni kontakt z prowadzącymi i możliwość poznania ich historii. Akademia KGHM realizuje w ten sposób działania edukacyjne i profilaktyczne skierowane do młodych mieszkańców regionu.
::addons{"type":"youtube","url":"https://www.youtube.com/watch?v=CS4NZ4VjuzE"}
Brak komentarza, Twój może być pierwszy.
Dodaj komentarz
Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu myglogow.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz