Do wysiedlonej w latach 80. wsi Wróblin Głogowski pod hutą Głogów przyjechali jej dawni mieszkańcy i ich potomkowie. Przy opuszczonym kościele postawili nowy krzyż.

Dziś (25.05.) pod wielkim dębem w środku wysiedlonej wsi spotkali się ludzie, którzy tu się wychowali, stąd pochodzili ich rodzice i dziadkowie. Blisko 90 osób przyjechało z Głogowa, okolic, z Polski.

Niektórzy nie widzieli się nawet czterdzieści lat

– mówi Jerzy Pilecki, jeden z inicjatorów zjazdu. Okazją do spotkania było postawienie nowego krzyża misyjnego przy opuszczonym kościele św. Heleny. 

Jako pierwsi zostaliśmy wysiedleni pod budowę huty. Pierwsze gospodarstwo naszych dziadków. Mieszkaliśmy na uboczu. Później dopiero następni

– opowiada Andrzej Mazur. Jego rodzina wyjechała z Wróblina już w 1974 roku. Miał wtedy 16 lat, jego brat 19.

Wyprowadziliśmy się do Głogowa, otrzymaliśmy mieszkanie. Mieszkało nas tam trzy rodziny: dziadkowie, my i ciotka ze swoją rodziną

– wspomina, że ich dom miał numer 46, a cała wieś liczyła ok. 50 domostw. Większość została wysiedlona w latach 80.

Jak się wyprowadziliśmy, to przez jakiś rok byłem tu codziennie

– pan Andrzej opowiada, jak przyjeżdżał do wsi pociągami albo na rowerze, tandemem z kolegą. Dobrze wspomina spędzone tu dzieciństwo.

Dużo przyjaciół, znajomych, z którymi chodziło się do szkoły, po drzewach, pasało się krowy, chodziło się nad Odrę popluskać, do lasu, gdzie teraz huta stoi. Ten dąb niewzruszony nadal stoi. Jego nikt nie wysiedlił na szczęście

– mówi Andrzej Mazur. Później też przyjeżdżał do Wróblina, zobaczyć jak wieś wygląda. 

Jeszcze dużo domów stało, pustoszały. Później nagle wszystko znikło. Ludzie się wyprowadzili, a domu stały jeszcze jakiś czas

– opowiada. Pan Julian przyjechał na spotkanie spod Sławy. Gdy jego rodzina opuszczała Wróblin Głogowski w 1986 roku, miał cztery lata.

Pamiętam jeszcze dom, jak się wyprowadzaliśmy. Pamiętam jak kury na przyczepce były nakryte siatką. W dużym fiacie siedziałam z tyłu, czajnik leżał na siedzeniu

– opowiada, że jego tata 25 lat pracował w hucie Głogów.  

Jak wysiedlali wszystkich, kupił działkę w Radzyniu koło Sławy i tam zaczął budować dom, bo nie chciał iść mieszkać do Głogowa do bloków

– dodaje. Na spotkanie przyjechał z mamą. Zapewnia, że sam też czuje więź z tym miejscem.

Nawet z żoną rok temu sobie tutaj przyjechaliśmy, chociaż ona pochodzi z Wrocławia. Pokazałem jej, jak wygląda teren, kościółek, pod tym dębem posiedzieliśmy

- mówi pan Julian. Z Kłody na spotkanie przyjechała Ewelina Przeniosło.

Rodzice mojej mamy pochodzą z Wróblina. Dziadek miał duże gospodarstwo. Przyjeżdżałam tutaj jako dziecko pomagać na gospodarce. Fajna wioska kiedyś była. Dziś przyjechałam dla sentymentu, uczcić pamięć dziadków i rodziców

– mówi pani Ewelina. 

Uroczystość rozpoczęła się polową mszą św. w intencji dawnych mieszkańców Wróblina Głogowskiego. Ks. kanonik Edward Białas poświęcił nowy krzyż. 

Powróciliśmy tu jak bociany do gniazda, by poczuć ten prawdziwy zapach chleba, Może ten krzyż to nadzieja dla Ojczyzny doczekania lepszych dni. Swoja obecnością przy tym krzyżu przedłużyliśmy naszą wiarę na następne dziesięciolecia. Tu dziś są powroty do korzeni, do pamięci ojców naszych, ile dokonali wyrzeczeń, byśmy mogli dziś tu być. Pamiętajmy o tym, bo inaczej nas pozamiata jak plewy po świecie wiatr

– powiedział Jerzy Pilecki. 

Po mszy uczestnicy uroczystości przeszli pod kościół, gdzie ustawiono krzyż w miejscu starego, pamiętającego jeszcze zamieszkaną wieś i dawnych parafian.

(GH)