Kresy zapisane na 420 stronach. Profesor Nicieja przyjeżdża do Głogowa

Stowarzyszenie Głogowska Edukacja Kresowa zaprasza na spotkanie autorskie z prof. Stanisławem Sławomirem Nicieją do Muzeum Archeologiczno Historycznym. A to w środę (18.11.) o godz. 17. 

XXIII tom „Kresowej Atlantydy” profesora Stanisława Niciei – najobszerniejszy z dotychczasowych, bo liczący aż 420 stron. Wyróżnia się absolutnie unikatowymi fotografiami pozyskanymi przez autora od potomków mieszkańców tych miejscowości,którym poświęcony jest ten tom. A są to trzy miasteczka i dwie wsie. Tom otwiera Chyrów, w którym jezuici stworzyli jedną z najbardziej elitarnych polskich uczelni, z której wyrósł kwiat inteligencji, znani pisarze, aktorzy, generałowie, politycy, duchowni i działacze gospodarczy.

Drugim miasteczkiem jest Tłumacz na Podolu, równie bogaty w życiorysy niezwykłych Polaków, a trzecim Rozdół i związana z nim historia wielkiego rodu Lanckorońskich.

Dwie niepozorne wsie, to Pałahicze i Hnilcze. W tej pierwszej jest fascynująca historia rodu wielkiego polskiego malarza – Henryka Rodakowskiego, w drugiej m.in. historia rodziny Stanisława Srokowskiego – wybitnego współczesnego pisarza i dramaturga.

Wstęp i zakończenie to znakomite eseje o twórczości Niciei pióra Andrzeja Dębkowskiego i Marcina Hałasia.

Prof. Stanisław Sławomir Nicieja – historyk, biografista, historyk sztuki, eseista, długoletni rektor Uniwersytetu Opolskiego (4 kadencje) i jego budowniczy, senator RP kadencji V, miłośnik i renowator zabytków.

Ma w swoim dorobku ponad tysiąc artykułów, ponad czterdzieści książek monograficznych i ponad 30 filmów historycznych, zrealizowanych dla TVP. Jest wybitnym znawcą dziejów Kresów Wschodnich, czego dobitnie dowiódł książkami bestsellerami: „Cmentarz Łyczakowski we Lwowie” (4 wydania, ponad 300 tysięcy egzemplarzy), „Panteon Orląt Lwowskich”, „Twierdze kresowe Rzeczypospolitej”, „Kresowe trójmiasto”, „Kresowa Atlantyda. Historia i mitologia miast kresowych” (23 tomy).

Jest też autorem obszernej monografii o swojej uczelni, Uniwersytecie Opolskim, pt. „Alma Mater Opoliensis. Ludzie – fakty – wydarzenia”. Był recenzentem w kilkunastu przewodach habilitacyjnych i doktorskich oraz promotorem 12 doktoratów.

Jest twórcą Wzgórza Uniwersyteckiego w Opolu, na którym dzięki swojej długoletniej konsekwencji i determinacji doprowadził do pełnej renowacji dawnego klasztoru dominikańskiego – obecnie głównego budynku Uniwersytetu Opolskiego, uratował 18 pomników barokowych i neogotyckich oraz był i jest inicjatorem i konsekwentnym realizatorem pomników wybitnych twórców polskiej piosenki (m.in. Osieckiej, Młynarskiego, Kofty, Grechuty, Przybory i Wasowskiego), które obecnie zdobią Wzgórze Uniwersyteckie.

Zasiadał m.in.: w Polsko-Ukraińskiej Komisji do Spraw Renowacji Cmentarza Łyczakowskiego we Lwowie (1989–1993); w zespole Odbudowy Cmentarza Orląt we Lwowie (od 1993-2005), Głównej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (od 1994-1999), komitecie redakcyjnym Słownika Biograficznego Polonii Świata w Paryżu (od 1992), redakcji miesięcznika "Semper Fidelis" (1989–1993); jest też członkiem Rady Naukowej Polskiego Słownika Biograficznego (od 2010), rady programowej Polskiego Radia Opole (1993–1999) i Rady Programowej TVP Opole (2011-2015).

Był recenzentem w przewodach doktora honoris causa na Uniwersytecie Wrocławskim dla Jana Nowaka Jeziorańskiego oraz na Uniwersytecie w Białymstoku dla Ryszarda Kaczorowskiego i Jerzego Giedroycia. Był laudatorem w przewodach doktora honoris causa dla: prezydenta Ryszarda Kaczorowskiego (1998), Wojciecha Kilara (1999), Wojciecha Wrzesińskiego (2001), Zbigniewa Religi (2002), Hendrika Fotha (2002), Jerzego Janickiego (2006), Władysława Bartoszewskiego (2008), Henryka Samsonowicza (2009), i Daniela Olbrychskiego (2013) przyznanych przez Uniwersytet Opolski.

Od 25 lat modernizuje dworek w Pępicach, który pragnie w przyszłości zamienić na muzeum.