Pamięćo zmarłych i troskę o wygląd grobów mamy we krwi od pokoleń. Idlatego tylko my Polacy potrafimy przejechać setki kilometrów, abyzapalić znicz, odmówić modlitwę i odgarnąć liście z płytypomnika. Dlaczego więc pozwoliliśmy popaść w ruinę niektórymnekropoliom? Bo są poniemieckie czyli wroga? Wraz z następnymipokoleniami niechęć mija - ale ci, którzy osiedlili się na tychziemiach po drugiej wojnie światowej, tylko tak właśnie mogliwyrazić swoją wrogość za to, czego doświadczyli będąc ofiaraminiemieckiej napaści i okupacji.

Ichoć nie brakuje dziś lokalnych społeczności, które porządkujątakie miejsca, to wciąż nie brakuje miejsc, za które możemy sięwstydzić - tak samo jak np. Ukraińcy, którzy powinni zadbać ogroby, które pozostały na ich ziemi po naszych przodkach. O tym, żei nam zdarzało się postępować niegodnie, świadczy odkryciesprzed dwóch lat. Najednej z posesji na os. Słonecznym ujawniono chodnik składającysię płyt nagrobnych. Znalezione pomniki pochodziły z lat 1939-1944i były fragmentami nagrobków, najprawdopodobniej z dawnego CmentarzaEwangelickiego. Jak długo chodzono po nagrobnych płytach zpamiątkowymi napisami..."Naszesłoneczko Woflgang Hohn 21.02.1941-2.07.1942"..."Tutajleży nasza ukochana Brigitte Engel 23.02.1938-09.09.1942"?

Otoczonelasem kilkanaście arów ziemi. Cisza, spokój... Opadająca mgłaodkrywa zdewastowane miejsce pochówku zmarłych w okolicy wsiKrzekotówek (gm. Kotla). To zaledwie kilkaset metrów od domostw.Kilkadziesiąt w większości zapadniętych pokrytych mchem mogiłskłania do wyobrażenia sobie przeszłości. Opuszczone cmentarze tozawsze owoc wojny lub innych dramatów społeczeństw ludzkich. Myśląc o grobach, które są daleko, i o które zadbać dzisiaj niemożemy, może warto zapalić symboliczny znicz na tych, które sątuż obok, i na które nikt dzisiaj nie przyjdzie?DAB