Dziś mieszkańcy Kurowa Wielkiego, regionaliści z Głogowa oraz przyjaciele z sąsiednich miejscowości zebrali się na cmentarzu przy kościele pw. św. Jana Chrzciciela, by pożegnać Hansa Joachima Breske.

::photoreport{"type":"see-button","item":"7356"}

Odszedł w wieku 88 lat. Jego prochy spoczęły obok grobu wuja, ks. Bernarda Brzeskiego – postaci równie znaczącej dla lokalnej społeczności.

– Wszyscy jesteśmy śmiertelni, na każdego z nas przychodzi kres. Dlatego pamiętajmy, by w swoim życiu zapracować na uznanie i szacunek – mówił podczas mszy żałobnej ks. Jan Krawczyk, proboszcz parafii w Kurowie Wielkim. – Dziękujemy, że byłeś z nami, dziękujemy za to, że byłeś tu organistą i w tak piękny i mądry sposób kochałeś i rozsławiałeś nasz region – dodał.

Hans Joachim Breske urodził się 3 stycznia 1937 roku w Głogowie. Dzieciństwo i młodość spędził w Kurowie Wielkim, wychowywany przez wuja – księdza Bernarda Brzeskiego – na tamtejszej plebanii. Od lat 40. uczęszczał do szkoły najpierw niemieckiej, a potem polskiej, już jako Jan Brzeski, co było efektem spolszczenia nazwiska przez rodzinę po wojnie. Studiował budowę maszyn na Politechnice Wrocławskiej, założył rodzinę, ale zawsze wracał – sercem i czynami – do rodzinnych stron.

– Żegnamy dziś człowieka, który tak wiele poświęcił czasu i energii, by rozsławiać miejsce, w którym teraz spocznie – mówił podczas uroczystości Antoni Bok z Towarzystwa Ziemi Głogowskiej. – Trzymam w ręku jego ostatnią publikację, poświęconą historii kościoła w Kurowie Wielkim. Jesteśmy tu dziś dla niego i z nim – podkreślił.

Breske był autorem licznych publikacji, m.in. „Z Hansem nie rozmawiam” (2011), „Pracowity rok księdza Brzeskiego” (2013) czy opracowania „Kurów Wielki – dzieje wioski i okolicy” (2019). Przekazywał także dokumenty i materiały do książek o Gaworzycach, w tym do serii „Gawo-życie”. Był blisko związany z Fundacją na Rzecz Rodziny i Rewitalizacji Polskiej Wsi, z którą przez ostatnie sześć lat współpracował przy odkrywaniu lokalnej historii.

– To był wspaniały, serdeczny człowiek. Jeszcze niedawno wymienialiśmy się wiadomościami – wspominała ze wzruszeniem Anna Gomułka, szefowa fundacji. – Miał w sobie taki pozytywny upór i głęboką miłość do tych malowniczych wzgórz, do ludzi, którzy tworzą naszą społeczność. Będzie nam bardzo brakowało tej jego miłości i przyjaźni.

Choć przez lata posługiwał się imieniem Jan Brzeski, w latach 80. wrócił do swojego pierwotnego nazwiska – Hans Joachim Breske. W ten sposób symbolicznie połączył dwie tożsamości, które w nim współistniały: niemieckie pochodzenie i polską przynależność serca. Dziś lokalna społeczność dziękuje mu za to, że ocalił pamięć o przeszłości i przez całe życie był ambasadorem Kurowa Wielkiego – z dumą, pokorą i miłością.

KD