Dokładnie 15 listopada 1799 roku, jak podaje autor Wehikułu Czasu Wiesław Maciuszczak (za najnowszymi badaniami Antoniego Boka), zainaugurował po wielkiej przebudowie swoją działalność głogowski Teatr Miejski. Imię po Andreasie Gryphiusie otrzyma dopiero później.

Ówcześni głogowianie zostali zaproszeni na przedstawienie Ifflanda Augusta Wilhelma. Budynek teatru miał 50 metrów długości i 12,5 m szerokości.

Wehikuł Czasu podaje za świadkiem tamtego dnia, że "zdobienia są na nim całkiem zwyczajne, a całość wygląda przyjemnie. Pośrodku wznoszą się dwie kolumny, a ponad nimi wykonana jest wielka muszla sięgająca dachu. Po obydwu stronach kolumn znajdują się dwa potężne filary, które, rzecz jasna, szkodzą całości, ale były jako podpory budynku nie do uniknięcia. Bez nich miałby on o wiele lżejszy wygląd. Za kolumnami, między obydwoma filarami umieszczony jest płaski relief, który chciałoby się widzieć w innym miejscu, gdyż częściowo zasłaniają go kolumny i filary (...). Poza tym całość podoba się poprzez swoją prostotę i jest bezsprzecznie wyborną ozdobą rynku. Widownia podzielona jest na dwa sektory [płatne] po osiem i cztery srebrne grosze; w obydwu mieści się łącznie około 700 ludzi. Brakuje lóż".

Odbudowywany dziś Teatr ma wymiary: sam budynek zabytkowy 46 m długości i 12,5 szerokości. Razem z kamienicą długość wynosi 57,70 m.

Źródło: Wehikuł Czasu, Wiesław Maciuszczak. Zdjęcia: Towarzystwo Ziemi Głogowskiej