Stadion oszalał, gdy Dawid Arndt obronił decydującego karnego dającego awans do finału.

Chrobry Głogów się nie zatrzymuje i pisze piękną historię. Takiego meczu się spodziewaliśmy – pełnego emocji do ostatnich chwili. I to dosłownie. Ale jedno jest pewne: w niedzielę gramy o Ekstraklasę.

Mieliśmy przewagę

Atmosferę tego spotkania czuło się od pierwszego gwizdka. Było widać, że cała otoczka tego spotkania podziałała na piłkarzy Chrobrego mobilizująco. Głogowianie rozpoczęli odważnie, wysoko podchodzili do rywala, atakowali i szybko pokazali, że nie zamierzają tylko czekać na błędy ŁKS-u. Szczególnie aktywny był Szymon Bartlewicz, który swoimi rajdami na skrzydle regularnie sprawiał problemy defensywie gości.

Chrobry dobrze wyglądał także w środku pola – gdy trzeba było utrzymać się przy piłce i uspokoić grę, robił to skutecznie, a kiedy przychodził moment bronienia, gospodarze również wyglądali solidnie. ŁKS przez większość pierwszej połowy nie potrafił stworzyć sobie wielu dogodnych sytuacji, a kilka groźniejszych dośrodkowań pewnie wyłapywał Dawid Arndt.

To gospodarze byli bliżej otwarcia wyniku. Bartlewicz próbował szczęścia strzałem z dystansu, a pod koniec pierwszej połowy centymetrów zabrakło także Kelechukwu Ibe-Tortiemu, który był bardzo blisko skierowania piłki do siatki.

Na przerwę oba zespoły schodziły przy bezbramkowym remisie, ale nie ma co ukrywać – więcej powodów do optymizmu mieli gospodarze. Chrobry sprawiał lepsze wrażenie i schodził do szatni z nadzieją, że po przerwie uda się potwierdzić przewagę również bramkami.

Emocje do końca

Po zmianie stron to ŁKS trafił do siatki. Po rzucie rożnym – w 61. minucie na listę strzelców wpisał się Andreu Arasa. Kibice z Łodzi zaczęli skandować jego nazwisko. A głogowianie szybko wznowić grę.

Chrobry robił co mógł, by wyrównać. Atakował, mocno atakował. Walczył. Nie odpuszczał. I przyszła 76. minuta... Kacper Laskowski tak przymierzył, że piłka wylądowała w okienku! Co za gol! Piękny, cudowny. Stadion oszalał, stadion oszalał. Było 1:1 i marzenia o finale, o awansie wróciły. Ale nasi grali dużo lepiej, grali ambitnie.

Niestety, w regulaminowym czasie gry, nie udało im się ponownie wepchnąć piłki do bramki. Doszło do dogrywki. Tam też emocji nie brakowało. I karne. A w nich do końca nerwy, do samego końca. W decydującym Dawid Arndt obronił! Co tam się działo! Chrobry finale baraży o Ekstraklasę. Tak się pisze piękną historię.