Tu zaczynały się wakacje. Zapomniany basen w Głogowie

Od pewnego momentu w życiu nastolatka od połowy lat 60. XX wieku nazwa tej ulicy wymieniana latem, budziła emocje i była zapowiedzią mile spędzonego dnia. Ale od początku.

Przed wojną nazywała się An der Grundmühle (Nad Wielkim Młynem). Ten młyn miał tu pełnić swoją rolę od połowy XVIII w., zburzony w czasach napoleońskich (1813), został odbudowany, potem sprzedany.

Po wojnie Adam Królak opisywał, że ta uliczka biegła „od wylotu Folwarcznej okrężna do Rudnowskiej”. Liczyła numery od 1 do 7. Nadał jej imię Ułanów Polskich. Nazwa o dziwo zachowała się i przypominała nam tradycje kawaleryjskie. Ale najważniejszy adres miał wspominany na początku, basen – atrakcja siermiężnych lat peerelowskiego Głogowa.

Michał Cimek wspominał:

Osobnym miejscem był basen kąpielowy za torami przy ulicy Ułanów Pol­skich, który miał brodzik, basen płytszy i głęboki. Miał też trampolinę, deski do skakania i słupki [startowe]. Jedynym mankamentem był fakt, że za wstęp trzeba było zapłacić, a na nadmiar pieniędzy się nie cierpiało. Najczęściej wchodziło się przez płot, albo przez dziurę w siatce w krzakach, którą co jakiś czas „cerował” gospodarz basenu, pan Woźniak, a my i tak przywracaliśmy ją do stanu uży­walności. Basen miał małą wadę, że co jakiś czas, gdy poziom wody w Odrze był alarmowy, był zalewany, a doprowadzenie go do użytku nieco trwało.

Końcem dla opisywanej atrakcji okazała się wielka „powódź stulecia” w 1997 roku, choć już od drugiej połowy lat 70. Obiekt szybko się dekapitalizował i niszczał. Cdn. Na zdjęciu a albumu Janka Smorczewskiego, który wędrował tu z okolic ul. T. Kościuszki widać radość z możliwości kąpieli.
źródło: Głogowski Wehikuł Czasu